Autofire p.II: Shank

Witajcie po miesięcznej przerwie. W ten pełen zadumy i mgieł dzień zapraszamy was do kolejnej odsłony cyklu Autofire w którym tym razem na celownik bierzemy grę studia Klei Entertainment pt. „Shank”(dostępna na PC, X360, PS3). Dowiecie się z tego tekstu, czy gra oceniona przez 1up.com literką „A” faktycznie jest czekoladowym jajem z niespodzianką, czy cuchnącym zbukiem ubranym w kolorową folię aluminiową. No bo przeca taka ocena zobowiązuję, prawda? Pytanie „do czego?” Zapraszam zatem do dalszej części tekstu…

Na Jesienną depresję (p.I): Dorian Grey

Oliver Parker to reżyser o którym zapewne wielu z Was wcześniej nie słyszało (w tym i ja) bo i nie miał za bardzo czym się chwalić (no może prócz koprodukcji „Otello”). Oscar Wilde natomiast to już zupełnie inna para kaloszy i choć znając życie większość z nas nie zna jego powieści, tak już nazwisko gdzieś w czaszce dzwoni.
Tych dwóch niezwykłych dżentelmenów z wysp postanowiło połączyć swoje siły już jakiś czas temu (zaczęło się od ekranizacji „Idealnego męża” z 99 r.) no i w ten sposób spod ręki Parkera wyszło kilka lepszych i gorszych filmowych ekranizacji tekstów Wilde`a. Klasyka to klasyka i sprzeda się w każdej postaci. Prawda? ;)
Ostatni film tego duetu (metaforycznie) powstał w oparciu o gotycką powieść pt. „Portet Doriana Graya” (1891 r.). i choć film odbiega od oryginału w dużym stopniu (inny finał, inna historia) to zachowuje z niego min. pewną ponurą, ale niezwykle prawdziwą myśl- jeśli zaczynasz tańczyć z diabłem to pamiętaj, że to on będzie prowadził twój taniec…

Royksopp: Junior i Senior (1/2)

Wydana niedawno przez norweski duet „Royksopp” (w tłum. „purchawka”) płyta „Senior” miała służyć za jesienno-depresyjną wersję po dynamicznym, radosnym i w miarę skocznym młodszym bracie.  O „Juniorze”, pełnym wigoru i wokalistów (Robyn, Lykke Li, Karin Dreijer Andersson, Anneli Drecker) albumie o letniej stylistyce będziecie mogli już niedługo przeczytać na ramach naszego blogaska, generalnie zapraszamy do zapoznania się z poprzednimi dziełami norwegów. Jaki jest tegoroczny album “dymowego grzyba” dowiecie się z reszty wpisu.

Autofire p.I: Limbo

Witam w pierwszej odsłonie nowego cyklu o nazwie “Autofire”, znajdziecie tu recenzje najciekawszych i wart uwagi gier z XBLA. Zapraszam zatem do lektury….

Przygotuj się na zombie-pokalipsę już teraz! cz.I

Zastanawialiście się kiedykolwiek, czy jesteście przygotowani na wybuch zombie armagedonu? Jakbyście się zachowali, dowiedziawszy się, że na zewnątrz grasują ludzie zarażeni wirusem budzącym wściekłą agresję, a z tym pełni ochoty do rozszarpania was na strzępy?

Być Super!

Myślę, że wszyscy chcemy być Superbohaterami i nie oszukujmy się, wierzymy że w końcu nasze dotąd skrywane super moce się uaktywnią, a wtedy… Zrobimy sobie strój, uratujemy świat, kobiety będą nas kochać i wszyscy legną nam do stóp wielbiąc, oraz śpiewając peany.

Po drugiej stronie nory czarów

Każdy z nas powinien mieć idoli, nie tylko tego jednego – ale wielu z różnych dziedzin, wielu mistrzów, osób, którymi chcielibyśmy być, albo nam się wydaje, że trochę jesteśmy jak oni, osób z którymi coś nas łączy. Moim pośród filmowców jest Tim Burton. Gość, który towarzyszył mojemu życiu praktycznie od startu. Najpierw dał mi filmy na które nie miałem psychiki i bałem się oglądać, potem heros dzieciństwa w jego wykonaniu i plakat w skali 1:1 na ścianie, pastisz o latających spodkach i przepiękny film o jeźdźcu czerniejszym niż czarna żopa.

Nujabes odszedł…

Wczoraj świat obiegła przykra wiadomość: jeden z bardzo kreatywnych, niezwykłych i utalentowanych muzyków łączących w tak piękny, intrygujący i magiczno-hipnotyzujący sposób hip-hop, nu-jazz, funk i elektronikę -zginął w wypadku samochodowym.
Tym którzy nie kojarzą Jun`a Seby (pseud. Nujabes) być może ścieżka dzwiękowa z anime Samurai Champloo powie więcej, tak- dużo tam jego pracy i bez tej muzyki ta seria nie byłaby tym samym, bowiem czym byłby świat Jina, Mugena i Fu bez muzyki, która to stanowiła duszę całego teatru wydarzeń.
Osobiście uważam, że to wielka strata dla współczesnego świata muzycznego… a dziś wypije piwo by Jego ostatnia podróż odbyła się bezpiecznie.
Dla tych którzy kompletnie go nie kojarzą, tribute od fana…

Obyś miał godnych następców Panie Nujabes :(

Krótka refleksja o pracy w IT

Jako całkiem sprawny obserwator życia i ludzi w toku tego łatwo-ciężkiego roku pracy i spotkań serwisowych, dostrzegłem pewne specyficzne i powtarzające się reguły rządzące w biurach, czy domach milusińskich odbiorców naszych usług.
Przede wszystkim dobrze nam znany i lubiany przez wszystkich bez wyjątków gatunek Clientus Importantus można bez znajomości łaciny, jak i z absolutnie wystarczającą wiedzą nabytą podczas oglądania reklam na National Geographic podzielić na kilka charakterystycznych podgatunków. Uzbierawszy wystarczającą ilość informacji, stworzyłem prosty zapis kilku podgatunków ułatwiający przetrwanie w tej jakże nieznośnej i kapryśnej dżungli.
Zapraszam zatem do I. części surwiwalowego przewodnika „po klientach” autorskiego pochodzenia, popartego rocznymi badaniami w terenie (bagnistym należy dodać).

Call of Juarez 2: Więzy krwi

Shootery dla konsol są, jak Ople Kadet, albo Renault 19 dla polskich dróg- jest ich od zajebania dużo, a niewiele w związku z bezpieczeństwem użytkowników powinno przejść przegląd techniczny i wyjechać z garaży. Jak jest z Call of Juarez: Bound In Blood, które dodatkowo zostało wyprodukowany przez naszych ziomków z Techlandu? Jest bardzo dobrze, mogę wręcz śmiało powiedzieć, że odwrotnie niż zwykle to bywa w przypadku kontynuacji, jest dużo, dużo lepiej a sequel, który w zasadzie jest prequelem przerósł pierwowzór co najmniej o wielką, końską głowę.